Menu Close

โรคลมแดด

โรคลมแดดเป็นภาวะที่เกิดจากมีความร้อนในสิ่งแวดล้อมสูงจนร่างกายไม่สามารถระบายความร้อนได้ตามปกติ ทำให้ไม่มีเหงื่อเกิดขึ้นในผู้ป่วยกลุ่มนี้ พบบ่อยในทหารหรือนักกีฬาที่ฝึกหนักกลางแจ้ง ส่วนผู้ที่มี่ปัจจัยเสี่ยงอื่น ๆ ได้แก่

  • เด็กอายุน้อยกว่า 5 ขวบ
  • ผู้สูงอายุที่อายุมากกว่า  65 ปี
  • คนอ้วนที่น้ำหนักมากกว่า 100 กิโลกรัม
  • ผู้ที่ดื่มสุราจัด
  • ผู้ที่มีโรคประจำตัวที่ต้องรับยาบางชนิด เช่น ยาขับปัสสาวะ

โรคที่เกิดจากการสัมผัสอากาศร้อน

เรียงลำดับจากรุนแรงน้อยไปมากดังนี้

  1. ผื่น – เป็นได้ทั้งผดไปจนถึงผิวหนังไหม้เกรียม
  2. ตะคริวแดด – มักพบตะคริวได้ชัดที่กล้ามเนื้อท้อง แขนขา
  3. เพลียแดด – หมดแรง , อาจมีหมดสติชั่วครู่
  4. โรคลมแดด – อุณหภูมิร่างกายสามารถสูงถึง 40 – 42°c, ไม่มีเหงื่อหรือมีเหงื่อน้อยมาก ๆ ความดันโลหิตต่ำ, ชีพจรเต้นเร็ว, ชักเกร็ง, หมดสติ ถ้าช่วยชีวิตได้ไม่ทันท่วงทีก็จะเสียชีวิต, การรักษาจะเป็นแบบรักษาตามอาการ

4 สัญญาณบ่งบอกว่ากำลังจะเกิดโรคลมแดด

  1. ไม่มีเหงื่อออก
  2. กระหายน้ำมาก
  3. ตัวร้อนจัด
  4. ปวดศรีษะ, วิงเวียน, คลื่นไส้, หายใจเร็ว

เมื่อพบผู้ป่วยลักษณะดังกล่าวให้ปฎิบัติดังต่อไปนี้

  1. พาผู้ป่วยเข้าที่ร่ม, ให้นอนกับยกเท้าสูงเพื่อเพิ่มเลือดไปเลี้ยงสมอง
  2. ช่วยระบายความร้อนดังนี้ :  ถอดเสื้อผ้า, นำผ้าชุบน้ำเย็นมาเช็ดตัวผู้ป่วยโดยทันทีศรีษะ ข้อพับต่างๆ หรือเทน้ำเย็นราดตัวผู้ป่วย, เช็ดพัดลม
  3. หาน้ำเย็นให้ผู้ป่วยดื่ม,สามารถใช้น้ำผสมเกลือแช่หรือน้ำผลไม้เย็น ๆ ได้
  4. โทร 1669

การป้องกัน

  1. หลีกเลี่ยงการอยู่ในที่ที่มีแดดจัดเป็นเวลานาน ๆ
  2. ดื่มน้ำมาก ๆ ในช่วงที่มีอากาศร้อน ๆ
  3. สวมเสื้อผ้าสีอ่อน เนื้อบาง ๆ, พกหมวกหรือร่มเวลาออกนอกสถานที่
  4. ทาครีมก่อนออกแดด 30 นาที

เรียบเรียง โดย นพ.วีระยุทธ บุญเกียรติเจริญ